Mayday zeilschip “OnderZeil”

Na een fijne vakantie in Zeeland zijn we onderweg naar onze thuishaven Durgerdam.
Maandag 23 augustus willen we van Scheveningen naar IJmuiden varen. Er is een windwaarschuwing voor de middag. We besluiten om 10.00 uur te vertrekken, de wind is dan ZW 5. We hijsen alleen het grootzeil met een rif erin.

Omstreeks 12.45 uur komt er een bui waar naar ons idee onverwacht veel wind uitkomt. We besluiten het grootzeil te strijken, nadat we enkele keren uit het roer zijn gelopen. Door de golven lukt dit zeer moeizaam. Wanneer Annet op het kajuitdak ligt, realiseert ze zich dat voor haar nu het punt aangebroken is om de KNRM op te roepen voor assistentie. We zijn niet volledig in paniek, maar beseffen dat dit natuurgeweld teveel voor ons is. Bovendien ligt in de (totaal afgesloten) kajuit onze dochter van 7 maanden.

Na de oproep liggen we een klein half uur tegen de golven in te steken. Als er nog een golf overkomt en Joost over de helmstok gelanceerd wordt, zijn we blij dat we ondertussen de lifelines hebben aangehaakt.
Dat hadden we al veel eerder moeten doen. Vanuit de golven zien we de reddingboot Koos van Messel naderen en voor we het door hebben is Richard bij ons aan boord gesprongen. Hij stelt zich voor en inventariseert de situatie.

Er wordt besloten dat we op de fok richting IJmuiden gaan. Dit is nog zo’n 6 mijl varen. Joost stuurt en Richard van de KNRM kletst wat met ons. De reddingboot volgt ons op veilige afstand. Dit alles geeft ons een geruststellend gevoel. Voor de pieren van IJmuiden staat er een vervelende golfslag, maar we sturen onder leiding van Richard veilig naar binnen. Als we de fok oprollen en vervolgens veilig in de box liggen, beseffen we wat ons is overkomen.

We hebben veel geleerd van deze situatie:
- We zullen met een windwaarschuwing nooit meer de zee opgaan;
- Ondanks onze zeilervaring en een degelijke boot is natuurgeweld altijd sterker;
- We laten ons niet meer beïnvloeden door tijdsdruk. Dan de boot maar ergens achterlaten en later terugvaren;
- We leggen in het vervolg altijd de lifelines klaar;
- Met hoge golven laten we de fotocamera binnen, die is niet tegen zoveel water bestand;
- We alles hebben gedaan om in deze onverwachte situatie veilig in de haven te komen. Het oproepen van de KNRM was hierin een goede beslissing;
- Dat je zomaar de krant en de televisie haalt met ons avontuur.

We willen de KNRM ontzettend bedanken voor hun inzet. Door deze vrijwilligers werd op een zeer professionele wijze gehandeld. Door onze foute beslissing, moesten zij tijdens deze omstandigheden in actie komen. Geweldig dat er zo’n organisatie bestaat, waar zulke kanjers zich (vrijwillig) voor in willen zetten.

Bemanning “OnderZeil”
Joost , Annet en Marleen Wit

oktober 2010