Op de IJmeerlezing, jaarlijks georganiseerd door ZVhetY, liet Roel Posthoorn, bedenker én uitvoerder (namens Natuurmonumenten) van de Markerwadden ons zien dat nieuwe natuur wel degelijk mogelijk is en zelfs binnen redelijke tijd tot stand gebracht kan worden.

Het motto van de IJmeerlezing is altijd: Je kan de windrichting niet veranderen, wel de stand van de zeilen… en om de stand van je zeilen te bepalen moet je op zijn minst weten uit welke hoek de wind waait… en daar gaat de IJmeerlezing dus jaarlijks met een andere invalshoek over. 

Nut, noodzaak en verlangen: Roel Posthoorn vertelde de 60 aanwezigen (waaronder enkele zusterverenigingen) met verve hoe in 2011 het idee van Markerwadden werd ontwikkeld binnen Natuurmonumenten, hij in 2014 van het Postcode droomfonds 15 miljoen euro in de wacht sleepte, waardoor hij ook Rijkswaterstaat en de provincie aan boord kreeg, en hoe in 2017 daardoor de eerste zandzuiger aan het werk kon. Wist u trouwens dat onder die Markerwadden ook slib uit de haven van Marken ligt, die in die tijd werd gebaggerd? Het was gelukkig nog net schoon genoeg...

De ontwikkeling van de Marker Wadden is niet alleen uiterst succesvol gebleken voor de vogels (er broeden nu soorten, die al jaren niet meer in Nederland waren gezien), maar ook de waterkwaliteit van het Markermeer in die regio verbetert nu. Een volledig verslag van de lezing van Roel verschijnt in het Y-journaal, zomer 2026.

Op de vraag: 'is er meer mogelijk, bijvoorbeeld Zuidelijker voor de deur van Pampushaven?' moest Roel met een lach het antwoord schuldig blijven - hij is net gepensioneerd. Maar je kan het altijd proberen was zijn conclusie: de Europese Natura 2000 regels bepalen dat je daar pas een (IJ-)stad mag bouwen als het hele gebied aan de normen voldoet, en dat is nog lang niet zo. Nieuwe wadden daar lijken dus een betere toekomst te hebben dan een stad...

Het nut en de noodzaak zijn duidelijk, nu nog het verlangen...